Има ли генерали и во другите слободолјубиви нации низ светот или сите други се скопени како Македонските “генерали”? Точни беа предупредувањата дека Македонија им беше прв експеримент на глобалистите за како да се урнат и избришат сите древни бели Европски нации и тоа го гледаме на дело насекаде низ континентот воден од глобалофашистички марионети. Тоа се случува и во самата САД каде се демонтира нацијата бидејќи досега им припаѓала на белите “расисти”, што содржи правилно дефинирање на освојувачките корени на американската држава, но нејзиното демонтирање може да се случи само низ крв.
Предупредувањето од 20 пензионирани генерали сто високи офицери повеќе од илјада други припадници на француската војска, дека Франција се „распаѓа“ и ризикува граѓанска војна бидејќи исламистите се одвојуваат од нацијата, не е далеку од она што Францусите навистина го чувствуваат. Новата анкета покажува дека Французите го поддржуваат „повикот за одбрана на честа“ објавен на 21 април 2021 година. Иако премиерот Жан Кастекс го осуди писмото до претседателот Емануел Макрон оваа недела и потписниците сега се соочуваат со дисциплински санкции, анкетата на ТВ ЛЦИ спроведена од Харис Интерактив сугерира дека Французите ги подржуваат 20-те пензионирани генерали. Според истражувањето, кое беше објавено од списанието „Валерс Актуелс“, 73% се согласија со проценката дека земјата се „распаѓа“, а 84% се согласија дека насилството се зголемува во француското општество.
Предупредувањето доаѓа во време на бран напади на џихадисти – вклучително и обезглавување на наставник во училиште – извршени од млади мажи, од кои никој не им бил познат на француските разузнавачки служби.
Група пензионирани генерали преку отворено писмо предупредија дека Франција лизга кон граѓанска војна поради неуспехот на владата да ја контролира масовната миграција и притаениот исламизам во земјата. Писмото, кое според анкетите има широка поддршка од јавноста, предупредува и на културниот марксизам, забеганиот мултикултурализам и проширувањето на забранетите зони во Франција.
„Часот е тежок“, се вели во писмото. „Франција е во опасност“. Поранешните генерали го повикаа Макрон и другите светски лидери да “најдат потребна храброст за искоренување на овие опасности”, предупредувајќи дека во спротивно, “граѓанска војна би можел да заврши во огромен зголемената хаос”. Потписниците додадоа дека Макрон ќе биде одговорен за илјадници смртни случаи доколку одложи дејствување.
Најверојатната противкандидатка на Макрон на изборите во април 2022 година, Марин ле Пен, го поздрави писмото и ги повика потписниците „да ни се придружат во учеството во претстојната битка, која е битка на Франција“. Од своја страна, и Макрон во последно време е се погласен во одбраната на француските обичаи и традиции од исламските напади, но тој е далеку од личност која може да ја води Франција кон суверенитетот. Има 38% рејтинг, благодарение на неговиот жестоко репресивен третман кон демонстрантите од работничката класа наречени Жолти елеци, кои скоро три години демонстрираат и штрајкуваат против неговата економска политика и, последователно, поради КОВИД-19 политиката.
Државните удари не се ништо ново за Французите, пишува аналитичарот Мајкл Волш. Јакобцините ја соборија монархијата за време на Француската револуција; Наполеон ги урна револуционерите додека градеше империја што го разниша мирот во Европа. Во 1851 година, францускиот претседател Луј-Наполеон Бонапарта (внук на Малиот десетар) ја собори сопствената влада и ја воспостави Втората империја со самиот себе како Цар Наполеон III. Тој, пак, беше соборен по францускиот пораз во Француско-пруската војна од 1870 година, по што беше прогласена Третата француска република. Следуваше за возврат Четвртата република по Втората светска војна и Петтата република во 1958 година, која под Де Гол го симна од власт својот претходник и ја смени формата на влада на една на чело со силен претседател.
Како паралела, раната средновековна француска национална епопеја, Песната на Роланд, го прославува последниот бој на витезот наречен Роланд на планината Рончево против муслиманските војски кои надоаѓаат од Шпанија, кои пак се лично уништени по смртта на Роланд и неговите луѓе од страна на Карло Велики самиот, кој го убива муслиманскиот командант Балигант на полето на битката. Кога Французите конечно ќе се занесат во одбрана на својата цивилизација, тие можат да бидат меѓу најжестоките народи во Европа, пишува Мајкл Волш.
Кој и да победи на крајот, јасно е дека Франција – која заедно со Германија го формира срцето на Европската унија – е на крстопат. За време на Револуцијата, Французите ограбувале цркви и го убивале католичкото свештенство, создавајќи секуларна држава. Но, големата муслиманска имиграција (од Алжир, меѓу другите места во исламскиот умм) ја тестира таа политика, позната како „лацита“, бидејќи исламот влета во духовниот вакуум што следеше по смртта на христијанството, не само во Франција, туку и низ Европа.
Генералите, според тоа, се во реалноста одбрана на “laïcité” иако меѓународната глобалистичка левица по автоматизам ги обојува нивните ставови како “расизам”, понатаму матејќи ги водите и доведувајќи еден од најстарите народи во Европа поблиску од било кој, до државен удар или граѓанска војна.
Ние Американците може да мислиме дека Европејците станаа премногу енергични и деморализирани за да се залагаат за себе повеќе (треба да разговараме!)…, заклучува Волш. Но повторно, тоа е она што сите мислеа за Германците во 1933 година.
Аналитичарот Сорен Керн пак пишува дека предупредувањето доаѓа во време на бран напади на џихадисти – вклучително и обезглавување на наставник во училиште – извршени од млади вахабисти, од кои никој не им бил познат на француските разузнавачки служби. Писмото доаѓа и по раширената јавна огорченост во врска со францускиот правосуден систем компромитиран од политичката коректност – за што сведочи и одбивањето да се гони африкански имигрант од Мали, кој додека викаше „Алаху Акбар“ („Алах е најголемиот“), уби постара Еврејка со упад во нејзиниот дом и туркање од нејзиниот балкон.
„Секој Французин, без оглед на неговото верување или неверување, треба да биде насекаде дома во континентална Франција [ l’Hexagone ]; не може и не смее да постои ниту еден град или област каде што не важат законите на Републиката.” се вели во отвореното писмо потпишано од 20 пензионирани генерали, сто високи офицери повеќе од илјада други припадници на француската војска, објавено на 21 април 2021 година.
„Она што е напишано во ова писмо е реалност. Кога имате земја зафатена од урбана герилска војна, кога имате многу регуларна и многу голема терористичка закана, кога имате се повеќе и погласни и флагрантни нееднаквости, кога имате дел од нашите патриоти кои раскинуваат од општеството, не можеме да кажеме дека земјата оди добро “. – Рахида Дати, и саљмата муслиманка, градоначалник на 7-ми арондисман во Париз и поранешен министер за правда.
„Овие штетни наноси не произлегуваат од моментот на расеаност, туку од политичката насока водена од фундаментално расипувачки идеолошки размислувања. – Марин Ле Пен, кандидат за претседател на Франција.
Кандидатката за претседател Марин Ле Пен го одобри писмото, но исто така истакна дека промената мора да се случи преку демократски политички процес, а не преку воена интервенција. Во статија објавена од Валеурс Актуелс на 23 април, таа напиша:
„Како граѓанин и како политичар, се претплаќам на вашата анализа и ја споделувам вашата тага. Како вас, верувам дека е должност на сите француски патриоти, од каде и да доаѓаат, да застанат во закрепнување, па дури и да го речеме тоа како што и е, спасот на земјата ….
„Неодамнешните декларации на Претседателот на Републиката за неговиот проект за„ деконструкција на историјата на Франција “навистина ни покажуваат дека овие штетни навеви не произлегуваат од моментот на расеаност, туку од политичката насока водена од фундаментално корумпирачки идеолошки размислувања.
„Загриженоста што храбро ја изразувате не може да остане во фаза на емитување на негодување, колку и да е моќна пораката. Во демократијата се бара политичко решение кое мора да се реализира преку алтернативен проект што мора да го потврдат француските гласачи.
„Ова е предмет на мојот политички пристап и на мојата кандидатура за претседател на Републиката со цел влада на Националната унија [ un gouvernement d’Union nationale].
„Веќе многу високи функционери и личности од граѓанското општество ни се придружија. Ве повикувам да се придружите на нашата акција за да учествуваме во претстојната битка [претседателската кампања], која секако е политичка и мирна битка, но која е пред сè битка за Франција“.
Отвореното писмо и одговорот на Ле Пен доаѓаат во време на најмалку девет последователни џихадистички напади во Франција, сите извршени од лица кои не биле познати за француските разузнавачки служби, и заради кои не се сомневале дека се радикализирани и, следствено, не биле на списокот за следење на џихадистите. Нападите сугерираат дека француските власти ја изгубиле контролата над следењето на исламските радикали во земјата.
Макрон, како одговор на отвореното писмо на француските генерали, исто така вети дека ќе преземе мерки против осомничените џихадисти.
Во меѓувреме, анкетите покажуваат дека Марин Ле Пен ќе победи во првиот круг од претседателските избори закажани за 9 април 2022 година и дека Макрон би ја победил Ле Пен во вториот круг на 15 април. Ова имплицира дека потенцијалните напади на џихадистите извршени од сега до денот на изборите може да свртат повеќе гласачи кон Ле Пен.
Поранешниот министер за економија Арно Монтебур, во неодамнешното интервју за Фајненшл тајмс, рече дека Ле Пен може да го победи Макрон поради нејзиниот „горд“ карактер и „олигархиските“ политики на вториов што ги отуѓи гласачите и ја зголеми популарноста на Ле Пен. „Макрон е омразен затоа што е арогантен“, рече Монтебур. „Значи, тој не е „бедем “. Тој е тој што ќе ја стави Мадам Ле Пен на власт“.
Неодамнешната анализа на тинк-тенк организација поврзана со Социјалистичката партија, предвидува дека Ле Пен може да го победи Макрон доколку доволно гласачи се воздржат од гласање на вториот круг:
“Кога ќе го прашаме француското население што се чувствува кога ќе го види или чуе Емануел Макрон, четирите емоции кои најмногу се истакнуваат се длабоко негативни. Тоа е пред се со чувство на “гнев” – (28%), “очај” – (21%), „одвратност“ – (21%) и „срам“ – (21%) е она што Французите мислат за Макрон …. Не смееме да го заборавиме фактот дека тој е особено мразен од значителен дел од електоратот, т.е. луѓе кои излегуваат да гласаат ….
„Републиканските симпатизери изразуваат повеќе негативни емоции кон Емануел Макрон отколку кон Марин Ле Пен. Секако, ова одбивање на Емануел Макрон, забележано кај голем дел од населението, ќе го хендикепира претседателот во вториот круг“.
Анкетата на Ифоп, објавена од францускиот весник Journalурнал ду Диманш на 24 април, покажа дека 86% од анкетираните рекле дека безбедноста – тероризмот и деликвенцијата – ќе бидат главен проблем на претстојните избори. Важноста на безбедносното прашање скокна за 26 поени од мај 2020 година, според Ifop.
Отвореното писмо, објавено од францускиот магазин „ Валурс Актуелс“ [Тековни вредности] на 21 април и упатено до францускиот политички естаблишмент, беше потпишано од 20 пензионирани генерали, сто високи офицери повеќе од илјада други припадници на војската. Преводот на писмото, кој повикува на враќање на францускиот патриотизам, гласи како што следува:
„Господине претседател,
„Дами и господа на Владата,
„Дами и господа, пратеници,
„Часот е тежок. Франција е во опасност. Таа е загрозена од неколку смртни опасности. Ние кои, дури и во пензија, остануваме војници на Франција, не можеме, во сегашните околности, да останеме рамнодушни на судбината на нашата прекрасна земја.
“Нашите тробојни знамиња не се само парчиња ткаенина. Тие ја симболизираат традицијата на оние кои, низ сите векови, без оглед на нивната боја на кожа или религија, и служеа на Франција и ги дадоа своите животи за неа. На овие знамиња, со златни букви, зборовите: „Чест и татковина“. Денес, нашата чест бара да го осудиме распадот на нашата земја.
“Дезинтеграција која преку одреден вид анти-расизам има единствена цел: да создаде поделба, дури и омраза, помеѓу заедниците на наше тло. Денес, некои зборуваат за расизам, и теории на деколонизација, но со користење на овие термини, омраза и фанатичните партизани се обидуваат да предизвикаат расна војна. Тие ја презираат нашата земја, нејзините традиции и нејзината култура и, обидувајќи се да го избришат нејзиното минато и нејзината историја, сакаат да ја видат исфрлена на буништето на историјата. Со оваа цел, тие уништуваат статуи и извртуваат вековни зборови и фрази, сите за да ги поништат нашите минати воени и цивилни слави.
„Распаѓање што, со исламизмот и приградските орди, доведува до одвојување на големи делови од нашата нација за да ги трансформира во територии кои се предмет на догми спротивни на нашиот Устав. Секој Французин, без оглед на неговото верување или не верување, треба да биде насекаде дома во континентална Франција [ l’Hexagone ]; не може и не смее да постои ниту еден град или област каде што не важат законите на Републиката.
„Распаѓање е, кога омразата е приоритетна над братството покажано за време на демонстрациите на [антивладините] Жолти елеци [ gilets jaunes ], каде што владата ја користи полицијата како агенти за тепање и жртвени јариња против француските граѓани ои го изразуваат својот очај и безнадежност. Се инфилтрираат на протестите и ги разоруваат бизнисите и се закануваат на истата полиција. Сепак, полицијата ги следи само директивите, честопати контрадикторни, утврдени од вас, политичката владејачка класа.
„Се зголемуваат опасностите, насилството се зголемува од ден на ден. Кој можеше да предвиди, пред десет години, наставник еден ден да биде обезглавен додека го напушташе своето училиште? Ние, слугите на нацијата, кои отсекогаш сме биле подготвени да ја платиме крајната цена за нашата земја, не можеме да бидем пасивни гледачи на ваквите активности.
„Императив е лидерите на нашата земја да најдат храброст потребна за искоренување на овие опасности. За да го направите ова, честопати е доволно да се спроведат, со решителност, постојните закони. Не заборавајте дека, како нас, големото мнозинство од нашите колеги граѓаните се огорчени од вашиот кукавичлук и тишината за сопствената вина.
„Како што еднаш рече кардиналот Мерсие од Белгија:„ Кога разумноста е насекаде, храброста ја нема никаде“. Дами и господа, престанете да се двоумите. Ситуацијата е сериозна, работата пред нас е застрашувачка; не губете време и знаете дека сме подготвени да ги поддржиме политиките за заштита на нацијата.
„Од друга страна, ако ништо не се стори, лабавоста ќе продолжи да се шири, неизлечиво, низ нашето општество. На крајот, ќе има експлозија, а нашите соборци кои се на активна должност ќе бидат принудени да интервенираат и да извршат опасна мисија за заштита нашите цивилизациски вредности и заштита на животот на нашите сограѓани.
„Како што можеме да видиме, времето за одложување заврши. Во спротивно, утре, граѓанската војна ќе стави крај на овој растечки хаос и ќе има илјадници смртни случаи, за што ќе сносите одговорност“.
Подршка од Французите
Според новата анкета се чини дека чувството изразено во отвореното писмо има широка поддршка од јавноста. Истражувањето на Харис Интерактив на 29 април покажа дека 49% рекле дека армијата треба да интервенира за да се гарантира редот, дури и без барање на владата.
Анкетата исто така откри :
- 86% се согласија со изјавата дека во одредени градови и области, законите на Републиката не се применуваат;
- 84% се согласија дека, во Франција, насилството расте од ден на ден;
- 74% се согласија дека во Франција, постои форма на антирасизам што ја влошува омразата меѓу заедниците;
- 73% се согласија дека француското општество се распаѓа;
- 62% се согласија дека, барајќи од полицијата и жандармеријата да интервенираат за време на протестите на жолтите елеци, владата предизвика губење на довербата во спроведувањето на законот;
- 45% се согласија дека Франција е на работ на граѓанска војна.
Бран на џихадистички напади
Во последниот напад, на 23 април 2021 година, 36-годишен туниски џихадист кој влегол нелегално во Франција во 2009 година, но добил престој во Франција во декември 2020 година, избодел до смрт 49-годишна полицајка во полициска станица во Рамбује, тивок град близу Париз. За време на нападот, сведоците го слушнале како извикува „Алаху Акбар“. Тој бил застрелан и убиен од полицијата. Жената остави зад себе две ќерки на возраст од 13 и 18 години.
Најстрашниот неодамнешен напад се случи на 16 октомври 2020 година, кога 18-годишен чеченски мигрант го обезглави Самуел Пети, 47-годишен учител по историја и географија, во Ерањи, предградие на Париз. Пети беше убиен откако 13-годишно девојче муслиманка, за да спречи нејзиниот татко да открие дека е суспендирана од училиште, измисли приказна дека Пети им наложил на учениците муслимани да ја напуштат училницата за да може да им го покаже остатокот од класот „карикатурите за пророкот“. Вкупно десет џихадисти, вклучувајќи имам, родител на ученик и двајца ученици од училиштето на Пети, беа обвинети за ова дело. Пети зад себе остави петгодишно дете.
Во меѓувреме, на 14 април, највисокиот судски суд во Франција, Cour de Cassation [Завршен апелационен суд], пресуди дека Кобили Траоре, 32-годишен мигрант од Мали, кој на 4 април 2017 година, додека извикуваше „Алаху Акбар “, уби 65-годишна Еврејка Луси Атал-Халими (позната и како Сара Халими) и ја исфрли од нејзиниот балкон, не можеше да му се суди затоа што тој, наводно, бил во зафат на” заблуда” и затоа не ги контролира неговите постапки.
Пресудата предизвика масовни протести во Париз и другите француски градови. Францускиот претседател Емануел Макрон последователно повика на промена на францускиот закон за решавање на ова прашање. Во интервју за весникот „Фигаро “, тој рече : „Одлуката да земете наркотични средства и потоа „да полудите“, според мене, не треба да ја отстрани вашата кривична одговорност“.
Предградијата создаваат основа за исламски екстремизам
Муслиманското население на Франција во моментов се проценува на околу шест милиони, или приближно девет проценти од вкупното население, според неодамнешното истражување на истражувањето на Пју. Никој, всушност, не го знае точниот број на муслимани во Франција, па дури и Пју признава дека „Франција не ја евидентира религијата на попис на национално ниво од 1872 година“.
Она што е познато е сепак дека милиони муслимани во Франција се трајно скриени од официјалната статистика. Францускиот аналитичар Ив Маму објаснува:
“Оваа бројка [шест милиони] дури не го зема предвид муслиманското население кое се доселило во Франција од Северна Африка во 1960-тите и раните 1970-ти. Има неколку нови милиони само од тогаш – никој не знае колку точно. Тие станаа Французи многу рано, а за демографите, нивните внуци и правнуци повеќе не се сметаат за имигранти. Овие муслимани се интегрирани во статистиката како француски граѓани родени од француски родители. Тие се муслимани, но под радарот за статистика “.
Во секој случај, Пју проценува дека дури и со „сценарио за нулта миграција“, муслиманското население во Франција се очекува да се зголеми на 12,7% до 2050 година додека со „средно сценарио за миграција“, муслиманското население во Франција се очекува да се искачи на околу 13 милиони луѓе и да сочинува 17% од француското население. Со „високо сценарио за миграција“, муслиманското население во Франција треба да надмине една петтина од вкупното население.
Многу муслимани во Франција живеат во предградијата опфатени со сиромаштија и криминал, наречени банлие, кои се почва за исламски фундаментализам и честопати се нарекуваат забранети зони заради опасните услови таму за полицијата и другите претставници на државните органи
Претседателот Макрон значително ги намали плановите за рехабилитација на забранетите зони (види во текстот на Коложег од 2018 подолу) и наместо тоа ги повика локалните градоначалници и групите на граѓанското општество да најдат решенија на локално ниво. Неуспехот на Макрон да го подобри животот во предградијата е осуден од лидерите од целиот политички спектар.
Марин Ле Пен истакна дека Макрон не успеал да ги реши прашањата на имиграцијата и исламизмот:
“Едвај збор за имиграцијата, едвај збор за исламски фундаментализам. Ние знаеме совршено добро дека овие проблеми се делумно извор на тешкотии во предградијата. Одбивањето да се види реалноста е да се осудиме на неуспех”.
Околу шест милиони луѓе – околу една десетина од населението во Франција – живеат во 1.500 населби класифицирани од владата како чувствителни урбани зони.
Во октомври 2011 година, историскиот извештај „Предградијата на Република“ на 2.200 страници („Банлие де ла Републик“ ) откри дека многу француски предградија стануваат „одделни исламски општества“ отсечени од француската држава и каде исламскиот закон забрзано го заменува француското граѓанско право. Во извештајот се вели дека муслиманските имигранти сè повеќе ги отфрлаат француските вредности и наместо тоа се нурнати во радикалниот ислам.
Авторите на извештајот предупредија дека Франција е на работ на голема социјална експлозија поради неуспехот на муслиманите да се интегрираат во француското општество.
Франција Капитулира! Макрон: Нема Начин Државата, Полицијата да се Врати во 1.500-те Забранети Зони!
Ви се Допадна Написот? Сподели ја Веста! Крши ја Цензурата и Осенчувањето на Глобалофашистичките ЦИАшки Социјални Мрежи, Запиши се на Мобилен на t.me/kolozeginfo Телеграм Групата, на слободните мрежи ГАБ и ВКонтакте (Еквиваленти на Фејсбук), на Рамбл и Битчут ( еквиваленти на Јутјтуб) наскоро на Парлер (Еквивалент на Твитер) или преку мејл (подолу) и Добивај Директно Коложег.Инфо!
a45com https://www.a45com.org